Arco do Repouso de Faro

Wejście na średniowieczne mury od strony wschodniej, dla przybywających od strony lądu, prowadziło przez drzwi łokciowe, zwane Arco do Repouso (ponieważ tam spoczywał Alfons III). Wejście to zostało wzmocnione dwiema wieżami albarran w XIII wieku, pochodzącymi z czasów Almohadów. Ich zadaniem była obrona jednego z najbardziej zagrożonych wejść do miasta. Innowacją w obronie było pojawienie się idei biernego kontrataku, w którym każda osoba zbliżająca się do muru lub bramy była ostrzeliwana od tyłu. Do tej sytuacji doszło na skutek przesunięcia wież względem muru. Brama ta związana jest ze zdobyciem Faro przez chrześcijan pod dowództwem Alfonsa III, które miało miejsce 29 marca 1249 r. Istnieje legenda, która głosi, że zdobycie Faro odbyło się pokojowo, bez krwawych bitew. Legenda głosi, że pewien chrześcijański rycerz i mauretańska księżniczka zakochali się w sobie. Z tego powodu Mauretanka została oskarżona o zdradę przez swojego ojca, arabskiego namiestnika, w związku z czym rzucono na nią czar i skazano na wieczne pozostanie w tym miejscu.