Baliza do Castelo da Palma

Budowa tej latarni wynikała z konieczności oznaczenia niebezpiecznego podwodnego obszaru zwanego A Palma. Inżynier Celedonio de Uribe sporządził projekt tej latarni morskiej w 1860 roku i składała się ona z prostokątnego budynku o długości 12 metrów i szerokości 10 metrów. Latarnia zaczęła ostrzegać żeglarzy w 1862 roku czerwonym światłem i lampą zasilaną oliwą, którą wkrótce zmieniono na lampę oliwną Maris. Później, w 1914 r., przeszedł niewielkie zmiany, a w 1947 r. latarnię wyposażono lampę acetylenową. Światło sięgało teraz do 12 mil. Na koniec zelektryfikowano latarnię lampą o mocy 30 W. W 2004 roku przeprowadzono remont części budynku i wymieniono na stałe lampę na dwuwłóknową lampę błyskową o mocy 40/40 W, zachowując jednak dawną optykę BTT.