Biserica de lemn Sf. Paraschiva din Rogoz

Według jednej z hipotez świątynia została wzniesiona w miejscowości Suciu de Jos w 1717 roku, w czasie ostatniego wielkiego najazdu Tatarów. Inskrypcja u stóp tronu może być odczytana na dwa sposoby – jako rok 1695 lub 1735 – przy czym wcześniejsza data wydaje się bardziej prawdopodobna. Przemawia za tym fakt, że typ wysokiej wieży z galerią, arkadami oraz spiczastym hełmem zwieńczonym czterema wieżyczkami pojawił się właśnie pod koniec XVII wieku i dominował w XVIII stuleciu.

Kościół przeniesiono z Suciu de Jos do Rogoz w 1883 roku. Odrestaurowano go dwukrotnie: w 1931 roku z inicjatywy miejscowej ludności oraz w 1961 roku przez Dyrekcję Zabytków Historycznych.

Jest to jedna z największych drewnianych świątyń regionu – ma długość 17,6 metra. Jej najbardziej charakterystycznym elementem jest monumentalna, niezwykle wysoka wieża, nieco nieproporcjonalna w stosunku do reszty budowli. Rzut kościoła obejmuje przedsionek, nawę oraz oddzieloną, wieloboczną apsydę. Nad przedsionkiem wznosi się wieża o dwóch dolnych, załamanych kondygnacjach, z galerią i balustradą z desek. Iglica, wsparta na ośmiu filarach, ma kształt ściętego stożka i zwieńczona jest trójramiennym krzyżem.

Wnętrze przedsionka pokryte jest kasetonowym stropem, natomiast nawa ma formę okrętu, z kolebkowym sklepieniem wspartym na podwójnych arkadach osadzonych na wspornikach w miejscu styku ścian i sklepienia. Polichromia przedstawia sceny ze Starego i Nowego Testamentu, najlepiej zachowane w przedsionku i na ramach konstrukcyjnych. Ikonostas, wykonany z litego drewna, cechuje się prostotą i skromnością artystyczną. Malowidła w ołtarzu są częściowo uszkodzone.