Borba

Początki Borby sięgają czasów bardzo starożytnych, kiedy Półwysep Iberyjski był okupowany przez plemiona galijsko-celtyckie, jednak jego znaczenie i rozwój są ściśle związane z chrześcijańską rekonkwistą i obroną terytorium. Borba została odebrana Maurom przez chrześcijan w 1217 roku, za panowania D.Afonsa II, który później nakazał wzniesienie zamku i przekazał okolicę zakonowi św. Benedykta z Avis. Następca królewski D. Dinis, który ustalił granice Portugalii traktatem z Alcañices w 1297 roku, włączył Borbę w linię obronną terytorium, ze względu na jego położenie w pobliżu granicy z Hiszpanią. W 1302 roku nadał mu prawa miejskie, nakazał wzmocnienie murów i wyznaczył granice administracyjne. Następnie wyznaczono obwód gminy, przyjmując za punkt odniesienia przedłużenie terminu najbliższych miast: Elvas, Estremoz i Vila Viçosa. W XVI w. jurysdykcję odnowił D. Manuel I. Po raz kolejny odegrała ona ważną rolę w obronie terytorium w XVII w., w wojnach o odzyskanie niepodległości Portugalii przeciwko Hiszpanii. Nieopodal, w miejscu zwanym Montes Claros, w 1665 roku rozegrała się ostatnia wielka bitwa. Zwycięstwo Portugalii zostało upamiętnione w tym miejscu pomnikiem pamiątkowym i budową Ermitażu Dziewicy Zwycięskiej. Pierwsze co rzuca się w oczy, to tu jest wszystko wyłożone marmurem. Jadąc tu widzieliśmy wokół miasta dużo kamieniołomów. Okazuje się, że wydobywa się tu wysokiej jakości marmur. Jest on wszędzie w futrynach drzwi i okien, w kominach, w znakach ulicznych i pomnikach. Wszystkie chodniki w mieście też są zrobione z kostki marmurowej.