Castelo de Alcoutim

Zamek Alcoutim to średniowieczna budowla, w południowo-wschodniej części Algarve w Portugalii. Zbudowany został w XIII wieku. Stoi na wzgórzu na prawym brzegu rzeki San Marcos. Różne ślady napotkane w bezpośrednim otoczeniu sugerują, że w tym miejscu mógł istnieć luzytański castro w okresie przejściowym od neolitu do chalkolitu. Fenicjanie przybyli na te tereny pod koniec X wieku p.n.e., zakładając placówkę handlową pod ochroną luzytańskiego castro. Grecy w połowie VIII wieku również założyli kolonię, która szybko rozpłynęła się w populacji Lusitańczyków, wraz z Celtami i Kartagińczykami. Na początku II wieku n.e. Rzymianie podbili Alcoutim w czasie, gdy osada była bogatym ośrodkiem, zdominowanym przez ruchliwy port. Twierdza w jej centrum została przekształcona w bazę wojskową dla sił okupacyjnych i centrum polityczne, które stało się znane jako Alcoutinium. Przejęty przez Alanów w 415 roku, główny plac Alcoutinium powoli popadał w ruinę z powodu spadku eksportu minerałów. Maurowie przybyli w 715, zmieniając nazwę na Alcatâ, jednak nie mogli przywrócić historycznego znaczenia politycznego i gospodarczego regionowi. Dopiero w okresie rekonkwisty Zamek zaczął nabierać specyficznej formy. Zintegrowani z Koroną Portugalską po 1240 roku, monarchowie podejmowali różne kroki w celu zwiększenia osadnictwa i ustanowienia władzy w regionie. Podczas portugalskiej wojny restauracyjnej , w 1640 r., kontynuowano nową renowację i konserwację fortecy. Była to jednak ostatnia faza znaczenia fortyfikacji. W kolejnych dziesięcioleciach twierdza zaczęła stopniowo zmniejszać wpływy militarne i polityczne. Zamek został ostatecznie opuszczony. Generalna Dyrekcja ds. Budynków i Zabytków Narodowych po raz pierwszy rozpoczęła skoncentrowaną konserwację w 1961 r. Prace trwały do 2000 roku, kiedy to oficjalnie otwarto dla zwiedzających muzeum w centrum zamku. Źródło Wikipedia.