Cerkiew w Olszanicy

Cerkiew Wniebowzięcia Matki Bożej w Olszanicy znajduje się tuż przy drodze łączącej Lesko z Ustrzykami Dolnymi. Zwiedzając Bieszczady można zaobserwować, że większość prawosławnych świątyń na tym terenie wykonana była z drewna, lecz znajdziemy też kilka wyjątków, w tym tą w Olszanicy. Choć pierwotnie w tym miejscu też istniała świątynia drewniana datowana na 1815 rok. Obecna murowana powstała w 1923 roku, jednak greckokatoliccy wierni nie cieszyli się długo nową świątynią. Po wysiedleniu ich w 1947 roku cerkiew przez jakiś czas stała opuszczona. Kościół katolicki przejął ją w 1967 roku. Po latach kiedy budowla była bezpańska i opuszczona nie zachowało się tu oryginalne wyposażenie. Przeniesiono je więc z nieistniejącej już dziś cerkwi w Serednicy. Jedynym zachowanym elementem dawnej świątyni są ikony Bogurodzicy, św. Paraskewy i św. Mikołaja Cudotwórcy, umieszczone w ołtarzu głównym i bocznych. Olszanicka cerkiew została wybudowana na planie równoramiennego krzyża. Jest orientowana i posiada półkolistą absydę przy prezbiterium, oraz przedsionek przed nawą główną. Nad nawą znajduje się niewielka kopuła na tamburze a przy nawach bocznych umieszczono szkarpy. Obecny kościół jest na co dzień zamknięty, do wnętrza możemy zajrzeć w czasie nabożeństw, lub przez przeszklone drzwi. Obok świątyni postawiono parawanową dzwonnicę, na której można podziwiać dwa oryginalne, zachowane dzwony: z 1630 r. oraz z 1922 r.