Château de Joux

Ze względu na swoje strategiczne położenie Château de Joux był często zmuszony do ufortyfikowania się. Położony przy wejściu do Cluse de Pontarlier, znajdował się właściwie na jedynej „naturalnej” ścieżce, która umożliwiała łatwe przekroczenie Jury. Interes królestwa francuskiego był zatem dwojaki: umożliwienie przejścia swoim armiom w przypadku wojny (przejście to było znane od czasów Cesarstwa Rzymskiego), ale także umożliwienie wymiany żywności z krajami sąsiednimi (zwłaszcza Szwajcarią i Włochami) oraz pobierania opłaty. Dzięki handlowi solą wydobywaną niedaleko (w Grande Saline w Salins-les-Bains) droga stała się niezbędnym (pod każdym względem) miejscem handlowym , którego trzeba było bronić za wszelką cenę. Mury zamku w ciągu swojego życia były przesuwane pięciokrotnie, aby je powiększać, modernizować i wzmacniać. W wojnach 1814 i 1871 roku zamek musiał bronić się przed najazdami. Historia zamku jako twierdzy wojskowej zakończyła się w 1940 roku, gdy przez osiem dni skutecznie stawiał opór niemieckiemu Wehrmachtowi.