Convento San Francisco de Asís de Sangüesa

Według tradycji św. Franciszek z Asyżu po powrocie z Composteli w 1213 roku założył pustelnię w kościele San Bartolomé w Sangüesa la Vieja. Już w 1250 roku w Sangüesa del Llano osiedliło się kilku braci, którym sprzyjała ochrona króla Teobalda II. Dnia 18 października 1266 roku, jak wspomina płyta nagrobna wmurowana w lewą ścianę obok drzwi, król ufundował kościół klasztorny i obdarzył go licznymi jałmużnami. Później zbudowali klasztor. Do wnętrza kościoła wchodzi się przez gotyckie drzwi o ostrołukowym rozwarciu, rozchylone czterema archiwoltami. Wnętrze kościoła odwzorowuje typową świątynię jednonawową, co jest cechą bardzo charakterystyczną dla zakonów żebraczych z XIII wieku. Na początku XVI wieku pierwotny dach zastąpiono sklepieniem gwiaździstym. Klapowe drzwi prowadzą z kościoła do pięknego gotyckiego krużganka z XIV w., na planie prostokąta, prawie kwadratu, z 64 ostrołukami. Od 1898 roku rezydują tu Ojcowie Kapucyni.