Depresja Karynżaryk

Depresja Karynżaryk – 70 m poniżej poziomu morza, leży przy granicy z Turkmenistanem pod zachodnią krawędzią płaskowyżu Ustiurt. Klify wznoszą się tu przeważnie ponad 200 m n.p.m., a lokalna kulminacja, przy północnym brzegu depresji - 340 m n.p.m. jest najwyższym punktem na całym płaskowyżu Ustiurt. Głęboko w dole - białe solnisko ciągnące się z południa na północ na długości ok. 70 km. W południowej części depresji na dnie wznosi się pięć ogromnych wapiennych ostańców sięgających 166 m n.p.m. Obszar jest ścisłym rezerwatem przyrody - Устю́ртский госуда́рственный приро́дный запове́дник. Granice rezerwatu obejmują w całości dno depresji i wąski pas (szerokości zaledwie kilku kilometrów) ciągnący się wzdłuż krawędzi płaskowyżu. Aby tu przebywać legalnie, trzeba mieć zezwolenie. Można je zdobyć w biurach rezerwatu, w Aktau lub Żanaozien (nie wiem konkretnie gdzie i za ile, bo nigdy tego nie załatwialiśmy – informacje na pewno są w sieci). Strażnicy rezerwatu mają dwa posterunki – na południu i północy. Na południowo-zachodnim brzegu depresji znajduje się przygraniczna stanica wojskowa. - warunki: brak źródeł wody pitnej, dojmujący niedobór cienia, postępujące zdziczenie infrastruktury i zgon zasięgu. Możliwość zatankowania - olej napędowy (i wino) tylko w Żanaozien (raz udało nam się kupić 30 litrów ropy pod meczetem Beket Ata), benzyna i gaz dostępne najdalej w Senek. Wyjątkowo głębokie koleiny na stepówkach i piaskowe wydmy w pasie pustyni Karynżaryk - dojazd tylko pojazdem 4x4; – ciekawostki: wszędzie mnóstwo przeróżnych form kryształów gipsu, skamieniałości, dzikie zwierzęta (antylopy, suhaki, argali, jaszczurki, jeże, sowy, komary). W okolicy ciekawe jaskinie krasowe.