Estación de trenes de Toledo

Pierwszy dworzec kolejowy w Toledo został zbudowany w 1859 roku. Był to prosty i niewielki budynek. Później, w 1916 roku, stację tę zastąpiono nową, zaprojektowaną przez architekta D. Narciso Clavería (hrabiego Manili), a otwartą w 1918 roku przez króla Alfonsa XIII. Obecny dworzec kolejowy w Toledo znajduje się na końcu Paseo de la Rosa, w sercu doliny rzeki Tag, poza murami miasta. Jest to stacja końcowa, z wejściem i wyjściem tylko po jej wschodniej stronie. Zajmuje powierzchnię 12 600 m2 i został zaprojektowany w najczystszym stylu neomudejar lub historycznym, zgodnie z ówczesnym ruchem romantycznym, który dążył do powrotu do średniowiecza. Dworzec składa się z dużej nawy centralnej, z pięcioma wielopłatowymi łukami zwróconymi ku sobie na każdej fasadzie, przedniej i tylnej, które zajmują oba piętra. Wnętrze nawy przykryte jest dużym kasetonowym sufitem z intarsjami i intarsjami wykonanymi z drewna. Płytki pokrywają listwy przypodłogowe ścian, a żelazne balustrady, bramy i lampy stanowią w tym pomieszczeniu również elementy dekoracyjne.

Źródło: https://cultura.castillalamancha.es/patrimonio/catalogo-patrimonio-cultural/estacion-de-ferrocarril-de-toledo