Fair Isle South Lighthouse

Na Fair Isle znajdują się dwie latarnie morskie. Południe (Skaddan) i Północ (Skroo). Maszyny i sprzęt w South Light były prawie identyczne jak w North Light. Zauważalną różnicą jest jednak to, że wysokość światła od ziemi wynosi 73 stopy. Na Fair Isle nie ma sieci elektrycznej poza lokalną elektrownią wiatrową. Prąd do latarni dostarczały zestawy napędzane silnikiem wysokoprężnym o mocy 50 kVA, których głównym napędem był Gardner. Alternatory były „bezszczotkowe” firmy Markon Engineering Ltd, typu jednofazowego. Sygnał mgielne wykorzystywały sprężone powietrze, magazynowane w zbiornikach powietrza i szybko wydalana, nadając charakter dwóch podmuchów trwających 1,5 sekundy co 60 sekund. Sprężarki dostarczające niezbędne powietrze były napędzane elektrycznie z generatorów stacji głównej. Podczas automatyzacji sygnał mgły został zastąpiony emiterem elektrycznym. Latarnicy opuścili Fair Isle South Lighthouse 31 marca 1998 roku. Była to ostatnia załogowa latarnia morska w Szkocji, która została zautomatyzowana. Creative Commons: Dave Wheeler, Ron Ireland, CaptainOates