Iglesia de las Calatravas de Madrid

Jest to kościół dawnego Królewskiego Klasztoru Poczęcia NMP, lepiej znanego jako Comendadoras de Calatrava. Początki klasztoru sięgają 1623 roku, kiedy zakonnice z Zakonu Rycerskiego Calatrava przeniosły się z Almonacid de Zorita (Guadalajara) do Madrytu.

Klasztor został zburzony podczas rewolucji w 1868 roku. Ocalał jedynie kościół. Zbudowano go w latach 1670–1678 według planów Fray Lorenzo de San Nicolás, ale jego ukończenie powierzono Isidro Martínezowi i Gregorio Garrote. Jest to kościół zbudowany na planie krzyża łacińskiego z transeptem i monumentalną kopułą składającą się z bębna z ośmioma oknami, czterema otwartymi i czterema ślepymi. Wewnątrz kaplicy wyróżnia się wspaniały ołtarz główny, stworzony przez José Benito de Churriguera w latach 1720–1724, z rzeźbami Pabla Gonzáleza Velázqueza.

Jeśli chodzi o fasadę, to obecnie uległa ona znacznym zmianom w porównaniu z oryginałem, ponieważ za panowania Izabeli II architekt Juan de Madrazo y Kuntz przeprowadził jej całkowitą przebudowę na prośbę króla małżonka Francisco de Asís. Renowacja polegała na pomalowaniu całej fasady na czerwono-terakotowy kolor oraz wprowadzeniu neorenesansowych motywów dekoracyjnych, silnie inspirowanych architekturą mediolańską, jak np. rozeta w centralnej części, która odtwarza Krzyż Calatravy.