Iglesia San Carlos El Real de Osuna

Jezuici przybyli do miasta w 1612 roku i początkowo osiedlili się na terenie starego szpitala Hospital de la Encarnación. W krótkim czasie nabyli oni nieruchomości niezbędne do budowy nowego kościoła pomiędzy ulicami Maese Diego, Hornillos i Sevilla, w 1615 roku. Trzy lata później, zgodnie z planami Pedro Sáncheza, rozpoczęto prace nad klasztorem Kompanii, który w XVIII wieku został przekształcony przez różne interwencje. Jezuici zostali eksklaustrowani na mocy dekretu Royal Pragmatic wydanego w 1767 r. Po ich odejściu klasztor został opuszczony, a kościół, choć nie został utracony, został pozbawiony najciekawszych dzieł sztuki, a jego główny ołtarz został znaleziony w parafii El Saucejo. Cały kompleks stał się własnością państwa – stąd przydomek Real – i został przekazany Towarzystwu Ekonomicznemu Przyjaciół Kraju Osuna, a po jego rozwiązaniu – Radzie Miejskiej. Budynek pełnił funkcję szkoły podstawowej, a od 1989 roku mieści się w nim Dom Kultury.