Iglesia Santo Domingo de Osuna

W 1531 roku IV hrabia Ureña podarował zakonowi kaznodziejskiemu starą pustelnię San Sebastián i przylegający do niej szpital, aby mogli oni założyć własny klasztor. Wygląda na to, że hrabia zastrzegł, iż pustelnia nie zostanie zburzona, lecz wchłonięta przez nowy kościół. Ostateczne wzniesienie katedry miało miejsce 7 marca 1547 roku. Choć powstała w XVI wieku, w XVII i XVIII wieku przeprowadzono pewne reformy. Posiada dwie fasady. Wnętrze ma jedną nawę, nakrytą sklepieniem kolebkowym, które zastąpiło brakujący kasetonowy sufit w stylu mudejar. Prezbiterium wznosi się nieznacznie ponad nawę i jest nakryte sklepieniem żebrowym. Po obu stronach kaplicy głównej znajdują się dwie kaplice boczne, nakryte kopułami na pendentywach. Ołtarz główny, składający się z ławy, dwóch korpusów po pięć kolumn podtrzymywanych przez kolumny korynckie i attyki, został zamówiony przez Diego de Velasco i Jerónimo Hernándeza w 1582 roku. Nad ołtarzem góruje rzeźba św. Dominika pokutnika. Wielką atrakcją są dwa ołtarze z panelami autorstwa Antonia de Alfiána, zamówione w 1564 r. W ołtarzu Matki Boskiej Betlejemskiej zachowały się dzieła rzeźbiarskie wykonane przez Lorenza Meléndeza. W chórze znajduje się stalla z 27 miejscami siedzącymi z oparciami zdobionymi płaskorzeźbami świętych dominikańskich, pochodzącymi z XVII wieku. Organy pochodzą z XVIII wieku. Dodatkowo na szczycie można zwiedzić muzeum sztuki sakralnej, w którym znajdują się cenne eksponaty należące do parafii.