Igreja Paroquial de São Cristóvão e São Lourenço Lisboa

Założony prawdopodobnie w XIX wieku. XII, ten patron był używany już na początku stulecia. XIV. Z interwencji stulecia. W XVII w. pozostało jedynie prostokątne prezbiterium, zbudowane w 1671 r. przez Bractwo Najświętszego Sakramentu. Przebudowany w pierwszej połowie stulecia. XVIII w. oparła się trzęsieniu ziemi, które spowodowało jedynie znaczne zniszczenia wież, zachowując proste linie swojej barokowej fasady, rozdartej portalem zwieńczonym niszą, w której umieszczono wizerunek św. Krzysztofa. Zaklasyfikowany jako obiekt zainteresowania publicznego, jest to kościół jednonawowy, wewnątrz którego możemy zaobserwować: płaski strop pośrodku z miękkimi krzywiznami nad marmurowym gzymsem, przykryty prostokątnymi panelami; Płytki z XIX wieku. XVII; malowidła ścienne z warsztatu Bento Coelho da Silveira; oraz pozostałości starej kaplicy Mirandas, a mianowicie gotyckie grobowce biskupa D. Fernando de Mirandy, głównego kapelana D. Afonso V, a także jego dziadka, D. Martinho, arcybiskupa Bragi.