Katedra w Lubece

Katedra w Lubece jest najważniejszą świątynią miasta. Zbudowano ją na przełomie XII i XIII w. i była wtedy pierwszą tak wielką świątynią z cegły na wybrzeżu Morza Bałtyckiego. Katedra wraz ze starym miastem wpisana na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Pierwotnie w 1163 r. w miejscu tym powstał drewniany kościół. Dziesięć lat później, w 1173 roku położono kamień węgielny pod budowę murowanej katedry. Miała być ona kamienna, ale z braku wystarczającej ilości kamienia w okolicy, podjęto decyzję o użyciu cegły. Romańska bazylika na planie krzyża przez wieki była kilkukrotnie rozbudowywana. Poważnych uszkodzeń doznała w czasie II wojny światowej podczas nalotów brytyjskich. Bomby trafiły w prezbiterium, ogień strawił dach oraz organy Arpa Schnitgera, znaczna część budowli się zawaliła. Odbudowa katedry trwała aż do 1982, udało się też odbudować cenne organy i dziś katedra gości co roku Muzyczny Festiwal Schlezwiku-Holsztynu. Najcenniejszym wyposażeniem jest tu Krzyż triumfalny, wykonany przez słynnego artystę lubeckiego Bernta Notkego w 1477 roku.