Kościół św. Jacka w Warszawie

Kościół św. Jacka - oo. dominikanów na Nowym Mieście w Warszawie przy ul. Freta jest częścią zespołu klasztornego dominikanów. Zbudowany został w latach 1603–1639 z fundacji mieszczan warszawskich w stylu barokowym z elementami postgotyku, prawdopodobnie według projektu Giovanniego Battisty Trevana, a budowniczym był murator Jan Włoch. W 1944 r. kościół został zburzony przez Hitlerowców i odbudowany w latach 1947–1959 pod nadzorem Haliny Kosmólskiej w szacie wczesnobarokowej. Zburzono wówczas ocalałą w czasie wojny neogotycką fasadę świątyni. Z dawnego bogatego wyposażenia zachowały się m.in.: kaplica Kotowskich z lat 1691–1694, rzeźba Ecce Homo z kościoła Dominikanów we Lwowie, nagrobek Katarzyny z Kosińskich Ossolińskiej z 1607, nagrobek Anny z Dobrzykowskich Tarnowskiej z 1616, epitafium Reginy Sroczyńskiej z 1689 oraz epitafium w języku staroormiańskim małżonków Jakuba i Marianny Minasowiczów wykonane z brązu z końca XVII wieku.