Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Kaliszu

Pierwszy drewniany kościół został ufundowany w 1256 roku przez księżną Jolantę. W 1257 roku z fundacji księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego i jego żony Jolanty, rozpoczęto budowę świątyni murowanej, która trwała kilkanaście lat. Powstał wtedy kościół wczesnogotycki z XIII wieku, z tego czasu zachowane wydłużone prezbiterium ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym i ostrołukowymi oknami z kamiennymi maswerkami. W 1537 i 1559 roku obiekt został zniszczony w wyniku pożaru. Ponownej konsekracji odbudowanego kościoła dokonano w 1632 roku. W okresie porozbiorowym kościół uległ dewastacji. W 1864 roku przeprowadzono restaurację świątyni. W 2017 rozpoczęto gruntowny remont kościoła, podczas którego odkryto kryptę oraz monety m.in. południowosłowiański matapan, denar koronny Władysława Warneńczyka z I połowy XV wieku, dwudenar Zygmunta Augusta z 1570 roku oraz unikatowy denar Kazimierza Wielkiego. Kościół należący obecnie do zakonu franciszkanów konwentualnych, to najstarsza świątynia zakonna w Kaliszu. Nawy pochodzą z około połowy XIV w. odbudowane przez Albina Fontanę w latach 1599–1632. Z tego czasu pochodzi też bogata późnorenesansowa dekoracja stiukowa sklepień. Wyposażenie wnętrza jest barokowe i rokokowe. W głównym ołtarzu późnobarokowym z 1758 obraz Wskrzeszenie Piotrowina Franciszka Smuglewicza, poniżej obraz Matka Boska z Dzieciątkiem Kaspra Kurcza z początku XVII w. W przedłużeniu nawy północnej kaplica Męki Pańskiej, gotycka z XIII wieku, przebudowana w 1632. Przy wejściu do kaplicy renesansowe epitafium ośmioletniego Piotra Bolelickiego z Poznania. Pod chórem muzycznym tablica poświęcona pamięci Klementyny z Tańskich Hofmannowej. Źródło: Wikipedia