Küssaberg

Zamek leży u podnóża południowego Schwarzwaldu, w dolinie Wysokiego Renu, bezpośrednio przy granicy ze Szwajcarią. Küssaburg, zwany także zamkiem Küssaberg, został zbudowany około 1125 roku, a pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1141 roku jako „zamek wysoki” Heinricha I Freiherra – późniejszego hrabiego – von Küssenberg, który prawdopodobnie wywodził się z rodu panów z Witlisbergu. Około 1240 roku Henryk III, ostatni przedstawiciel rodu Küssenbergów, sprzedał zamek biskupowi Konstancji Heinrichowi von Tanne. Za czasów biskupstwa konstanckiego, które do zarządzania zamkiem wyznaczyło komornika, twierdza została rozbudowana i wzmocniona murem kurtynowym. W 1497 roku hrabiowie Sulz nabyli zamek i jego tereny. Podczas wojny trzydziestoletniej w 1634 r., na skutek zbliżania się wojsk szwedzkich, garnizon cesarskiego garnizonu splądrował i zniszczył twierdzę, za co zostali później rozstrzelani. Plany odbudowy zamku rozważano długo po zawarciu pokoju westfalskiego w 1648 roku, lecz nigdy nie zostały one zrealizowane. Zamek, który stracił swoje strategiczne znaczenie i nadal popadał w ruinę, pozostawał w posiadaniu rodziny von Sulz-Schwarzenberg aż do 1812 roku, a następnie przeszedł w ręce wielkiego księcia Badenii. W 1855 roku zaprzestano wykorzystywania ruin jako kamieniołomu, a w latach 1932-1939 odkryto fortyfikacje, aby udostępnić je regionowi jako cel wycieczek.