Latarnia Genueńska w Konstancy

Latarnia Genueńska w Konstancy jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych zabytków miasta, a jej historia sięga średniowiecza. Pierwsza latarnia została wzniesiona przez genueńskich kupców około 1300 roku, aby ułatwić nawigację statkom wpływającym do portu w Konstancy. Wówczas miasto, znane pod nazwą Tomis, było ważnym punktem na szlaku handlowym Morza Czarnego, a obecność Genueńczyków znacząco przyczyniła się do jego rozwoju gospodarczego i kulturalnego.

Obecna konstrukcja latarni pochodzi z lat 1858–1861 i została zaprojektowana przez francusko-armeniańskiego inżyniera Artina Aslana na zlecenie brytyjskiej firmy Danube and Black Sea Railway Company. Nowa latarnia miała nie tylko pełnić funkcję nawigacyjną, ale także upamiętniać historyczny wkład genueńskich kupców w region. Latarnia była używana do celów nawigacyjnych aż do 1913 roku, kiedy to zastąpiono ją nowocześniejszym obiektem.

Latarnia ma około 16 metrów wysokości i wzniesiona jest z naturalnych bloków skalnych. Jej architektura łączy prostotę i funkcjonalność: prostokątna podstawa przechodzi w ośmioboczną wieżę, na której szczycie znajduje się metalowa kopuła mieszcząca latarnię. Wnętrze wieży skrywa kamienną spiralną klatkę schodową, prowadzącą do pomieszczenia z latarnią.

Dziś Latarnia Genueńska jest nie tylko świadkiem bogatej historii Konstancy, ale także atrakcyjnym miejscem dla turystów i miłośników historii, oferującym wyjątkowy widok na port i wybrzeże Morza Czarnego. Jej surowa, kamienna konstrukcja przypomina o dawnych czasach, gdy Tomis był tętniącym życiem centrum handlu i kultury.