Mănăstirea Izbuc

Klasztor Izbuc jest najstarszym klasztorem w okolicy. Nazwa Izbuc pochodzi od źródła, które znajduje się w pobliżu klasztoru i które wytryskuje w określonych odstępach czasu – erupcja przerywana. Zjawisko krasowe uważa się za czynnik cudów, przypisuje mu się cudowne uzdrowienia. Legenda głosi, że pewnego dnia niewidomy chłopiec, który znajdował się w pobliżu źródła, usłyszał szum wody i po umyciu twarzy zaczął widzieć. Patronką klasztoru jest Święta Maria Wielka – 15 sierpnia uroczystość ta przyciąga rzesze turystów, zarówno miejscowych, jak i turystów. Od czasów starożytnych wyznawcy wszystkich religii pielgrzymują do klasztoru Izbuc 15 sierpnia, przyciągnięci cudem Źródła Uzdrawiającego, którego woda nie płynie nieprzerwanie, lecz okresowo wytryskuje z ziemi, tak że po okresie wyschnięcia trwającym 15-20 minut, woda z głośnym bulgotem zaczyna wytryskiwać, napełniając niewielki kamienny basen, z którego spływa, tworząc wodospad o wysokości kilkudziesięciu centymetrów. Jest to typowy mechanizm opróżniania niecki krasowej poprzez syfonowanie, którego rytm zależy od ilości opadów. Drewniany kościół w klasztorze Izbuc, w gminie Cărpinet, w powiecie Bihor, pochodzi z XVII wieku. Jest on poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Marii Panny. W 1989 roku rozpoczęto budowę kamiennego kościoła.