Olimpia

Stanowisko archeologiczne na greckim Peloponezie wpisane w 1989 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W starożytności była ośrodkiem kultu Zeusa i kolebką igrzysk olimpijskich, stadion olimpijski widoczny na jednym ze zdjęć. Pierwsze igrzyska olimpijskie odbyły się tu 776 roku p.n.e., zwane wcześniej panhelleńskie igrzyska. Później odbywały się regularnie co cztery lata. Przyniosły one rozkwit Olimpii, która stała się ważnym ośrodkiem religijnym i sportowym. Początkowo igrzyska obejmowały jedną dyscyplinę, bieg na dystansie jednego stadionu, ale w VII w. p.n.e. zwiększono liczbę dyscyplin olimpijskich – dodano m.in. bieg długodystansowy, pięciobój, zapasy, boks oraz wyścigi konno i wyścigi rydwanów. Kres Olimpii przyniosło trzęsienie ziemi, jakie nawiedziło to miejsce w 551 i 552 roku, reszty zniszczenia dokonały wody Kladeos i Alfios, które wielokrotnie zalewały ruiny miasta i przykryły go prawie 7 metrową warstwą piachu i szlamu. Olimpia prawdopodobnie została ponownie odkryta przez szwedzkiego dyplomatę Matthiasa Palbitzki w 1647 roku, a systematyczne prace archeologiczne były prowadzone w XIX i XX wieku. Ponieważ antyczna Olimpia była w ruinie, pierwsze nowożytne igrzyska olimpijskie zorganizowano w 1896 roku w Atenach. Obecnie ruiny Olimpii udostępnione są odpłatnie do zwiedzania, bilet wstępu obejmuje również tutejsze muzeum, gdzie pod dachem zgromadzono bardziej cenne znaleziska.