Ostaš

Ostaš to szczyt o wysokości (700 m n.p.m.) objęty Obszarem Chronionego Krajobrazu Broumovsko, oraz rezerwatem przyrody Ostaš. Położony jest w czeskiej części Gór Stołowych w pobliżu miasta Police nad Metuji. U podnóża wzniesienia znajduje się osada domków kempingowych Ostaš oraz niewielkie pole namiotowe, a także obiekty gastronomiczne. Kilkaset metrów dalej położony jest parking, do którego można dojechać boczną drogą z drogi krajowej nr 303. Zwiedzanie masywu ułatwia kilka znakowanych szlaków turystycznych, w tym jeden okrężny, który umożliwia nam zobaczenie najciekawszych formacji skalnych i dojście do punktów widokowych. Część szczytową tworzą olbrzymie płyty skalne najeżona osobliwymi tworami skalnymi o różnych ciekawych nazwach: Czarci Samochód (Čertovo auto), Kopijnik (Zbrojonoš), Zdrajca (Zdrádce), Cyganka (Cikánka) czy Kocie Skały. Tworzą one również skalne labirynty dolny i górny. Szczytowa część masywu zbudowana jest z górnokredowych piaskowców ciosowych i opada we wszystkich kierunka pionowymi skalnymi ścianami o wysokości 40 m. Ostaš stał się też ulubionym miejscem miłośników wspinaczki. Stoi tu nawet pomnik alpinisty z Polic nad Metují –Miroslava Šmída. Ale nawet nie uprawiając wspinaczki można z kilku punktów widokowych podziwiać wspaniałe krajobrazy na Broumowskie Ściany, Karkonosze, Góry Kamienne, Sowie, Orlickie i Bystrzyckie. Mimo niewielkiej wysokości bezwzględnej, wzniesienie widoczne jest z daleka jako odosobniony masyw skalny z charakterystycznym stołowym wierzchołkiem. Nazwa góry pochodzi od imienia św. Eustachego, patrona myśliwych, którzy w Średniowieczu chętnie tu polowali, a także trudnili się przeprowadzaniem osób przez pobliską granicę. Później miejsce to stanowiło schronienie dla prześladowanych protestantów, zwłaszcza po ich porażce pod Białą Górą (m.in. pod skałą Mogiła Śmierci torturowano i zamordowano około stu niewinnych mieszkańców Polic nad Metují w każdym wieku, a zwłoki wrzucono w szczelinę skalną – zwoje włosów znajdowano przy późniejszym karczowaniu lasu). Odbywano tu także pielgrzymki do kapliczki na stoku (pierwsza, drewniana powstała w 1484; zastąpiono ją nową, okazalszą w 1669, a w 1720 postawiono jeszcze większą, którą zburzono w 1788 z rozkazu cesarza Józefa II; 8 września 1859 poświęcono kolejną, zbudowaną z inicjatywy lokalnego mieszkańca – Celestyna Velca, jako wotum za przetrwanie wojny francusko-austriackiej, która dotrwała do naszych czasów).