Palacio Arzobispal de Sevilla

Pałac Arcybiskupi, położony tuż obok katedry, Giraldy i Królewskiego Alkazaru, jest jedną z wielkich niewiadomych. Ze względu na fantastyczny, barokowy wygląd zewnętrzny, miejsce to jest rzadko odwiedzane i odwiedzane tylko częściowo. Jest to budynek, który należy oceniać z trzech punktów widzenia: nieruchomości, dziedzictwa artystycznego, które się w nim znajduje, oraz spuścizny kulturowej, gdyż mieści się w nim jedno z najlepszych archiwów kościelnych. Nie bez powodu uważa się ją za trzecią galerię sztuki w mieście, po Muzeum Sztuk Pięknych i Katedrze, w której znajdują się dzieła takich artystów, jak Murillo, Zurbarán, Juan de Espinal i Lucas Valdés. Budynek rozmieszczono wokół dwóch głównych dziedzińców i mniejszych, zagospodarowanych dziedzińców z tyłu. Do pierwszorzędnych elementów barokowych zaliczają się monumentalne schody, fasady i dwa wejścia; główny z nich jest naprawdę majestatyczny. Ze wszystkich pomieszczeń Pałacu Arcybiskupiego najbardziej wyróżniają się kaplica na dziedzińcu Apeadero, a także, znajdujący się na północy, Sala św. Tomasza, Sala Główna, Sala Tronowa, galeria prałatów, pomieszczenie poprzedzające oratorium i samo Oratorium. Wyjątkowo, w XIX wieku pałac pełnił funkcję siedziby Głównego Dowództwa podczas okupacji francuskiej, a także okazjonalnej rezydencji książąt Montpensier po ich przybyciu do miasta.