Palacio Real de Olite

To właśnie Karol III Szlachetny rozpoczął w XIV wieku rozbudowę poprzedniego, dając początek Pałacowi Królów Nawarry. Chociaż prawie wszyscy nazywają go „zamkiem”, słusznie nazywa się go „pałacem”, gdyż jest to budowla o charakterze dworskim, w której aspekty mieszkalne przeważały nad militarnymi. Kompleks złożony z pomieszczeń, ogrodów i fos, otoczony wysokimi murami i zwieńczony licznymi wieżami, nadaje mu spektakularną i magiczną sylwetkę. W swoim czasie uznawany był za jeden z najpiękniejszych w Europie. Wyraźnie można w nim wyróżnić dwa obszary: Pałac Stary, przekształcony w Narodowy Parador Turystyki, oraz Pałac Nowy. Po najeździe Kastylii na Nawarrę na początku XVI wieku stan opuszczenia, w jakim pogrążony był pałac, powodował jego stopniową degradację. Proces ten zakończył się pożarem zarządzonym przez partyzanta Espoz y Mina podczas hiszpańskiej wojny o niepodległość. Obecny stan budynku jest wynikiem niezakończonej jeszcze renowacji, rozpoczętej na początku XX wieku.