Panagia Paravouniotissa Eretria

Panagia Paravouniotissa – prawosławna cerkiew poświęcona Najświętszej Maryi Pannie, czczonej tu pod imieniem „Panagia Paravouniotissa”, co można tłumaczyć jako „Matka Boża stojąca przy górze”. Pierwotna kaplica związana z tą ikoną powstała wiele wieków temu w górskim regionie, gdzie mnisi prowadzili życie modlitewne i wznosili kaplice ku czci Theotokos (Maryi – Matki Bożej). Nazwa „Paravouniotissa” odzwierciedla jej lokalizację w pobliżu wzgórza.

W wyniku kolejnych historycznych zawirowań, w tym najazdów krzyżowców i późniejszych konfliktów, pierwotna kaplica została zniszczona. Dopiero po wielu stuleciach odkryto jej ruiny wraz z cudowną ikoną, która od dawna była przedmiotem lokalnego kultu. To właśnie odnalezienie tej ikony stało się podstawą do powstania współczesnej parafii w Eretrii.

Nowy kościół w Eretrii został wzniesiony w 2002 roku, aby służyć jako miejsce przechowywania i czci ikony. W 2010 roku położono kamień węgielny pod budowę większej, reprezentacyjnej świątyni, która miała wzmocnić znaczenie tego miejsca i umożliwić dalszy rozwój wspólnoty religijnej.

Cerkiew przechowuje cudowną ikonę Panagii Paravouniotissy, która odgrywa kluczową rolę duchową, zwłaszcza dla potomków Małych Azjatków – greckich uchodźców z Azji Mniejszej przybyłych w XX wieku, w tym mieszkańców wsi Gallimi. Ikona została przywieziona do Eretrii po katastrofie w 1922 roku i od tego czasu jest symbolem tożsamości, wiary i pamięci o ojczyźnie.

Każdego roku, w okresie po Wielkanocy (w niedzielę i poniedziałek po niedzieli Tomasza), wierni gromadzą się na uroczystościach ku czci ikony, które obejmują liturgię, procesje i wspólne świętowanie, scalając lokalną wspólnotę i podtrzymując tradycję wielowiekowego kultu.