Park Narodowy Mierzei Kurońskiej

W 1991 roku, litewska część Mierzei Kurońskiej została objęta Parkiem Narodowy. Najważniejszą atrakcją mierzei są wędrujące wydmy. Wszystko to w 2000 r. zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO. Choć ten skrawek lądu jest mierzeją, to żeby się tu dostać trzeba w Kłajpedzie przeprawić się promem, gdyż miejsce, gdzie mierzeja połączona jest ze stałym lądem, znajduje się na terenie Federacji Rosyjskiej. W sezonie letnim, w weekendy należy się tu liczyć z kolejkami i choć promy kursują bardzo często, to nie nadążają obsłużyć tak dużej liczby turystów. Nie jest też tu tanio, bo miejsce to upodobali sobie niemieccy turyści, a gestorzy szybko przystosowali ceny do ich portfeli. Największe ruchome wydmy znajdziemy w okolicach osad Pervalka i Nida. Wejście na nie jest płatny i można poruszać się tylko wyznaczonymi szlakami. Dla ułatwienia obserwacji postawiono tu platformy widokowe. Średnia wysokość wydm sięga 35 metrów, najwyższa ma wysokość ponad 60 m. Co ciekawe wydmy nie są tu od strony otwartego morza jak w Sowińskim Parku Narodowym, a od strony Zalewu Kurońskiego. Natomiast wybrzeże morskie oferuje długie i piękne piaszczyste plaże.