Pavilhão Carlos Lopes Lisboa

Projekt zwany Pawilonem Przemysłowym powstał w 1921 r. na Międzynarodową Wystawę w Rio de Janeiro, zorganizowaną w 1922 r. według projektu architektów Carlosa Rebelo de Andrade (1887-1971) i Guilherme Rebelo de Andrade (1891-1969). W latach 1929-1931 został odbudowany pośrodku zbocza Parque Eduardo VII. W 1932 roku został ponownie zainaugurowany z okazji Portugalskiej Wystawy Przemysłowej, która odbyła się w Parque Eduardo VII, po czym został później zaadaptowany i wykorzystany na obiekty i zajęcia sportowe, przyjmując tym samym nazwę Pawilonu Sportowego. Pełnił funkcję Miejskiego Pałacu Festiwali i Wystaw. W 1947 roku odbyły się tu Mistrzostwa Świata w hokeju na rolkach. W 1984 roku nadano mu nazwę Pawilon Carlosa Lopesa na cześć sportowca, który po raz pierwszy w historii portugalskiego sportu zdobył złoty medal na igrzyskach olimpijskich. Na planie czworoboku odzwierciedla architekturę eklektyczną, o odrodzeniowym smaku inspirowanym dekoratywizmem baroku joannickiego. Główna fasada pokryta jest niebiesko-białymi panelami z płytek, wyprodukowanymi przez Fábrica de Sacavém w 1922 roku, ikonograficznie przedstawiającymi sceny z historii Portugalii z motywami poświęconymi Sagres, bitwie pod Ourique, Skrzydłu Walentynkowemu w Batalha Aljubarrota i Cruzeiro do Sul. Znajdujące się przed budynkiem rzeźby zwane „Sztuką” i „Nauką” są dziełem rzeźbiarz Raul Xavier (1894-1964). Wnętrze zdobią ściany pokryte wysokiej jakości panelami z płytek zaprojektowanymi przez Jorge Colaço i Jorge Pinto.