Pěchotní srub R-H-S 76 Lom

Pěchotní srub R-H-S 76 „Lom” został wybetonowany w dniach 14–19 września 1937 roku. Swoją nazwę zawdzięcza pobliskiemu kamieniołomowi, przy którym go wzniesiono. Obiekt był częścią rozbudowanego systemu umocnień na pograniczu czechosłowackim, powstałego w obliczu rosnącego zagrożenia ze strony hitlerowskich Niemiec. Stanowił element tzw. systemu flankującego, czyli sieci schronów bojowych i fortec tworzących linię obrony mającą zabezpieczać kraj przed nagłym atakiem. Był to obiekt przeznaczony dla piechoty. Jego głównym zadaniem była obrona bezpośrednia – osłona najbliższego przedpola oraz wsparcie ogniowe przy użyciu broni ręcznej. Schron wyposażono w: dwa ciężkie karabiny maszynowe vz. 37, jeden lekki karabin maszynowy vz. 26, pancéřový zvon dla karabinu lekkiego (tzw. obrotowy „bęben pancerny”), który pełnił funkcję zarówno punktu obserwacyjnego, jak i obrony bliskiej, kopułę dla podwójnego zestawu ciężkich karabinów maszynowych TK vz. 37, umożliwiającą prowadzenie ognia w ograniczonym sektorze do przodu, specjalny dělostřelecký pozorovací zvon, czyli pancerne stanowisko obserwacyjne przeznaczone do kierowania ogniem artylerii. Schron typu „srub” był konstrukcją niezwykle solidną – żelbetowe ściany osiągały grubość nawet kilku metrów, co czyniło go odpornym na ostrzał artyleryjski. Do dziś imponuje jako przykład inżynierii wojskowej lat trzydziestych XX wieku. Choć nigdy nie odegrał większej roli bojowej (Czechosłowacja została zmuszona do kapitulacji w wyniku układu monachijskiego), obiekt stanowi świadectwo determinacji i kunsztu technicznego ówczesnych budowniczych. Dziś R-H-S 76 „Lom” jest interesującym celem turystycznym i miejscem, gdzie można poczuć atmosferę napięcia politycznego i militarnego sprzed wybuchu II wojny światowej.