Pont de Blois

W lutym 1716 roku zamarznięty na dwa miesiące średniowieczny most miejski nie wytrzymał zapadnięcia się wód rzeki. Zawaliło się trzynaście z dwudziestu łuków, a także zbudowane na nich budynki. Rozmiar zniszczeń, w mieście nad rzeką i na skrzyżowaniach komunikacyjnych takich jak Blois, zdecydował, że regent w listopadzie 1716 roku wydał zgodę na budowę nowego mostu. Projekt jego budowy zapewnił Jakub V Gabriel, architekt budynków królewskich. Prace rozpoczęte w kwietniu 1717 roku, prowadzono pod nadzorem inżyniera Jean-Baptiste de Régemortes, później wspomaganego przez Roberta Pitrou. Projekt ten imponował skalą i szybkością. W prace zaangażowanych było blisko tysiąc ludzi, w tym 600 z pułku piemonckiego, dyspozycyjnego w okresie pokoju, dzięki czemu prace mogły zostać ukończone zaledwie siedem lat od ich rozpoczęcia. Dzieło składa się z jedenastu łuków, ma 283 metry długości i zwieńczone jest pośrodku obeliskiem o wysokości 14,60 m .