Puerta de Toledo de Madrid

Łuk triumfalny, znajdujący się pomiędzy dzielnicami La Latina i Embajadores, został wzniesiony dla upamiętnienia przybycia do Madrytu Ferdynanda VII Upragnionego. Ta praca zastępuje inne bramy, które znajdowały się w pobliżu od XVI wieku, chociaż jej bezpośrednim poprzednikiem jest łuk, który Józef Bonaparte, król Francji narzucony przez swego brata Napoleona, zlecił w latach 1811–1812 hiszpańskiemu architektowi Silvestre'owi Pérezowi. Nigdy nie powstał.

W 1813 roku Rada Miasta Madrytu zleciła neoklasycystycznemu architektowi Antonio Lópezowi Aguado zaprojektowanie i wybudowanie bramy, której budowę ostatecznie zainicjował król Ferdynand VII. Łuk w stylu neoromańskim zbudowany jest z granitu i kamienia kolmenaryjskiego i ukończony w 1827 roku. Składa się z trzech łuków, dwóch kwadratowych łuków bocznych i centralnego łuku półkolistego, a także otworów flankowanych półkolumnami z jońskimi kapitelami w łuku centralnym i jońskimi pilastrami w pozostałych. Pierwotnie po każdej stronie znajdowały się dwa budynki – również dzieło Lópeza Aguado, które zostały zburzone na początku XX wieku – stanowiące architektoniczne połączenie z ogrodzeniem Madrytu.

Po stronie zwróconej w stronę rzeki Manzanares, nad centralnym łukiem, zainstalowano grupę rzeźb autorstwa Valeriana Salvatierry i Ramóna Barby, przedstawiających potęgę hiszpańskiej monarchii na obu półkulach. Również po tej stronie, na szczycie dwóch pozostałych łuków, umieszczono kilka trofeów wojskowych. Na koniec, po przeciwnej stronie pomnika, znajduje się herb miasta Madrytu, trzymany przez dwóch geniuszy.