Saint-Nazaire submarine base

Baza okrętów podwodnych w Saint-Nazaire jest jednym z pięciu dużych ufortyfikowanych zatoczek U-Bootów zbudowanych przez Niemcy podczas II wojny światowej w okupowanym Saint-Nazaire we Francji. Przed II wojną światową Saint -Nazaire było jednym z największych portów na atlantyckim wybrzeżu Francji. Podczas bitwy o Francję armia niemiecka przybyła do Saint-Nazaire w czerwcu 1940 roku. Port został natychmiast wykorzystany do operacji okrętów podwodnych, a niemiecki okręt podwodny U-46 przybył już 29 września 1940 roku. W grudniu Organizacja Todt przeprowadziła inspekcję portu, aby zbadać możliwości zbudowania schronów dla łodzi podwodnych odpornych na bombardowania z powietrza. Wkrótce rozpoczęto prace pod kierunkiem inżyniera Probsta. 30 czerwca 1941 r. wezeadmirał Karl Dönitz oficjalnie otworzył bazę dla łodzi podwodnych, przy czym U-203 był pierwszą łodzią, która zajęła jeden z doków. Na dachu znajduje się jeden ukończony i jeden nieukończony automatyczny bunkier moździerzowy M19 Maschinengranatwerfe. Po wojnie strefa bazy była przez długi czas opuszczona. Obecnie znajduje się teraz kilka muzeów, w tym makieta transatlantyckiego liniowca o nazwie Escal'Atlantic i francuskiego okrętu podwodnego Espadon. Wikimedia Commons: KaTeznik, Rama.