Schleusentreppe Wüsteneutzsch

Niedokończone śluzy z pierwotnie dwiema komorami w pobliżu Kreypau, dzielnicy miasta Leuna w powiecie Saalekreis w Saksonii-Anhalt, znane są jako schody śluzy Wüsteneutzsch lub ruiny śluzy Wüsteneutzsch. 16 listopada 1920 r. w porozumieniu rządowym zadecydowano o budowie kanału Elster-Saale. W traktacie stanowym zawartym 26 lipca 1926 r. o ukończeniu budowy Kanału Mittelland wyraźnie zastrzeżono jednoczesne rozpoczęcie budowy i ukończenie tej drogi wodnej, znanej również jako południowe skrzydło Kanału Mittelland. Prace nad kanałem pod Burghausen rozpoczęły się 11 lipca 1933 roku . Aby pokonać różnicę wysokości między kanałem a Saale, zaplanowano budowę śluz w pobliżu Wüsteneutzsch. Komory śluz miały mieć długość 85 metrów, szerokość 12 metrów i głębokość ościeża trzech metrów, a tym samym ich wymiary odpowiadają wymaganiom dla śluzowania statków o ładowności do 1000 ton, co w przybliżeniu odpowiada dzisiejszej IV klasie śródlądowych dróg wodnych. Każdy proces śluzowania spowodowałby znaczne straty wody w grzbietowym odcinku kanału, ponieważ na tym odcinku kanału brakuje naturalnych dopływów. W celu skompensowania tej utraty wody, równolegle z budową śluzy, zaplanowano budowę systemu pomp na dolnym kanale śluzy . Woda miała być pompowana z dolnego odcinka Saale do górnego odcinka kanału za pomocą rurociągu ciśnieniowego. Proces pompowania powinien odbywać się głównie w nocy, aby wykorzystać tańszą energię elektryczną w nocy. Wraz z wybuchem II wojny światowej we wrześniu 1939 roku prace coraz bardziej się odwlekały i ostatecznie zostały całkowicie przerwane w 1942 roku, ale z największą intensywnością miały być kontynuowane po „ostatecznym zwycięstwie”.