Schloss Lützen

Pierwsza wzmianka o prostej, przypominającej fortecę budowli zamkowej pochodzi z 1252 roku. Został on stworzony w imieniu biskupów Merseburga. W latach 1312 i 1323 nastąpiła dalsza rozbudowa zespołu zamkowego. W 1538 roku za biskupa Zygmunta von Lindenau zespół zamkowy został przekształcony w zamek na wodzie w stylu renesansowym . W ciągu następnych lat zakład był kilkakrotnie przebudowywany, m.in. ponownie zasypywano fosę. W czasie wojny trzydziestoletniej zamek służył jako siedziba Wallensteina od 4 do 6 listopada 1632 roku. Od 1815 r. zamek był własnością Królestwa Pruskiego i został sprzedany Augustowi Patzschke w 1825 r. za 1000 talarów. Kazał rozebrać ostatnie piętro z wolutowymi szczytami. Miasto Lützen jest właścicielem zamku od 1884 roku. W 1928 roku na zamku otwarto muzeum. Zamek do dziś służy jako muzeum. Do zespołu pałacowego należała kaplica, wzmiankowana po raz pierwszy w 1430 roku. Jej lokalizacja nie jest już dziś znana. Ocalała budowla to dwukondygnacyjny, mniej więcej kwadratowy budynek z małym pięciobocznym dziedzińcem. Od strony północnej znajduje się kwadratowy donżon o wysokości 41 metrów, zbiegający się w górnej części w ośmiobok, z kopułą i latarnią. Mury donżonu mają do 2 metrów grubości. Twierdza została zbudowana prawdopodobnie pod koniec XVII wieku i została odrestaurowana w latach 1990-1995. Portal na dziedzińcu zdobi barokowy kartusz inskrypcyjny z krótką historią zamku, który został zainstalowany po 1687 roku. Po zachodniej stronie dziedzińca znajduje się dwuprzęsłowa, sklepiona krzyżowo altana na filarach. Przy wejściu do parku należącego do zamku znajdują się dwa obeliski z końca XVII wieku. Zamek znajduje się w zachodniej części parku zamkowego.