Stiftskirche St. Servatii Quedlinburg

Kolegiata św. Servatii jest sercem miasta Quedlinburg, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Założony na początku X wieku przez pierwszego króla niemieckiego Henryka I jako kaplica palatynacka, kościół stał się miejscem jego pochówku w 936 roku. Za namową wdowy po nim, św. Matyldy, w tym miejscu zbudowano klasztor dla szlacheckich kobiet, który był ściśle powiązany z rodzinami rządzącymi ottońskimi i salickimi i zachowywał liturgiczną pamięć o grobach królewskich. Wysoka architektura romańska i średniowieczna sztuka zapraszają do odkrycia miejsca pierwszych niemieckich królów i cesarzy. Król Henryk I wraz z żoną św. Matyldą położyli podwaliny pod rozwój klasztoru, miasta i państwa. Późniejsi cesarze również podtrzymywali ottońską tradycję przybywania do Quedlinburga. Słynny na całym świecie skarb kolegiaty do dziś jest imponującym świadectwem tej bogatej historii.

Skarb kolegiaty św. Serwatii w Quedlinburgu to doskonale zachowany zespół średniowiecznej sztuki skarbowej. Jego korzenie sięgają założenia klasztoru żeńskiego za panowania Ottonów. Bogactwo stale rosło dzięki cesarskim przywilejom i darowiznom. Czczone relikwie, ich cenne pojemniki, a przede wszystkim unikalne rękopisy służyły przede wszystkim liturgii. Oprócz rzeźb i malowideł tablicowych zachowały się unikalne dzieła złotnicze, wspaniałe rzeźby z kości słoniowej i wspaniałe dzieła orientalnego szlifowania kryształów. Szczególną atrakcją jest tkany dywan z około 1200 roku, najstarszy zachowany tkany dywan w Europie .