Stożek Perkuna

Położony w Sudetach, na Pogórzu Izerskim, na górze Ciasnota (401 m n.p.m.) twór skalny zbudowany z bazanitu został już w 1954 roku objęty ochroną jako pomnik przyrody. Od strony zachodniej, na pionowej ścianie zauważyć można dwie różniące się struktury skalne – dolna o nieco grubszych kolumnach i górna o drobniejszych. Istnieją dwie teorie powstania tego tworu. Pierwsza mówi, iż jest to żyła bazaltu, która wcisnęła się pomiędzy starsze utwory. Druga głosi, że jest to czop wulkaniczny o dwóch generacjach law. Pomiędzy starszą, o grubszych kolumnach miałaby wcisnąć się lawa rzadsza, stąd drobniejsze kolumny. Duża ekspozycja słoneczna stożka sprawiła, iż obiekt ten jest cenny również z przyczyn botanicznych. Zajmuje go roślinność kserotermiczna z przedstawicielami takich roślin, jak: rojniki, róże, głóg. Na stronie północnej, mniej nasłonecznionej można znaleźć paprocie np.: podrzeń żebrowiec, zanokcicę murową czy skalną.