Wieża Anaglifos - Saloniki

Πύργος του Αναγλύφου to prostokątna, masywna baszta o wymiarach około 9 × 6 metrów, usytuowana tuż przy dawnym murze fortyfikacyjnym Salonik. Wchodziła ona w skład kompleksu obronnego znanego jako Φρούριο Βαρδαρίου (Top-Chané / twierdza Vardari), jednego z kluczowych punktów średniowiecznego systemu zabezpieczeń miasta.

Nazwa „Anaglyfou” („του Αναγλύφου”) wywodzi się — zgodnie z tradycją — od greckiego reliefu (ανάγλυφο) wmurowanego niegdyś w ścianę wieży. Przedstawiał on siedzącego zmarłego oraz usługującego mu sługę, być może w scenie uczty lub rytualnej posługi. To właśnie temu motywowi wieża zawdzięcza swą charakterystyczną nazwę: „Wieża z Reliefem”.

Z marmurowej inskrypcji odnalezionej podczas prac renowacyjnych wynika, że budowla została odbudowana za panowania cesarza Michała III (856–867). Prace miał przeprowadzić Marinos, noszący tytuł βασιλικός πρωτοσπαθάριος, pod wojskowym nadzorem stratega o nazwisku Kakikēs. Inskrypcja datowana na rok 862 dowodzi, że wieża istniała już w IX wieku, a jej fundamenty częściowo opierają się na starszym murze obronnym — co sugeruje, że miejsce to było ważne strategicznie już w wcześniejszych etapach rozwoju fortyfikacji.