Zamek w Rawie Mazowieckiej

Budowę zamku w Rawie Mazowieckiej rozpoczął prawdopodobnie książę Siemowit III a ukończył jego syn Siemowit IV. Miało to miejsce w XIV wieku, a budowla była wtedy największym zamkiem na Mazowszu. Pełniła funkcje obronne księstwa czerskiego a później płockiego. W latach 1455–1462 warownia stała się siedzibą Księstwa Rawskiego. W 1807 roku na zamku wybuchł pożar, który go mocno uszkodził, przy użyciu 76 tys. cegieł został odbudowany w latach 1517-1521, przy okazji ulepszono też zamkowe fortyfikacje. Jednak nie pomogły one w czasie potopu szwedzkiego i jak większość zamków w Polsce tak i ten został zdobyty w 1655 roku przez Szwedów. Po zdobyciu warowni Wojska szwedzkie wysadzili część warowni w powietrze, reszty zniszczeń dokonał kolejny pożar, który tu wybuchł w 1766 roku. Zamek częściowo odbudował starosta Franciszek Lanckoroński i był on nawet jeszcze do 1794 roku zamieszkiwany. Całkowite unicestwienie budowli nastąpiło po rozbiorach Polski, kiedy to Prusacy zaczęli pozyskiwać z zamku cegły na budowę swoich obiektów, co spowodowało, że z pięknej warowni zachowała się już tylko wieża. Jak by tego było mało, to podczas burzy w 1859 roku piorun uszkodził i ją. To co zostało z zamku niszczało potem aż do lat 1954-1958, kiedy to zrekonstruowano wieżę fragment murów kurtynowych i odsłonięto zarys fundamentów. Obecnie ruiny zamku udostępnione są do zwiedzania, wstęp na teren zamku jest bezpłatny, natomiast pobierana jest niewielka opłata za wejście na wieżę, która jednak czynna jest w sezonie i tylko w soboty i niedziele.