Biserica de lemn din Rona de Jos

Drewniany kościół w Rona de Jos, gmina Rona de Jos, powiat Maramure, datowany jest dendocronologicznie na lata 1634 - 1644. Drewniany kościół w Rona de Jos był nazywany „kościołem z oczami”. Został zbudowany przez rzemieślnika kościelnego z rodziny Alch z miejscowości Niżnie Selyshche, obecnie na Ukrainie i jest bardzo podobny, ale też nieco starszy, niż te wokół miasta Hust ( obwód zakarpacki , Ukraina ), kościoły: Sokyrnytsia , Niżnie Selyszcze (1641), Krainykowo (1666), Wielka Kopania (1669). Charakterystyczną cechą tych kościołów jest zamknięty ganek, w którym wycięto duże, łukowate otwory, przypominające oczy i rzęsy. Połączenie z ludzkim okiem wynika nie tylko z ich sugestywnego kształtu, ale także z faktu, że w Maramureș, podobnie jak w innych częściach Europy, okno nazywano zwykle okiem. Dokładna funkcja tej zamkniętej krypty jest niejasna, ale sugeruje to, że niektóre rytuały zostały przeniesione poza salę kościelną. To co jest zaskakujące w tych kościołach, to „oczy” wyryte w murze oddzielającym kościół męski od kościoła kobiecego. Nie była to zwykła moda, ale znaczące naruszenie tradycyjnego odosobnienia kobiet w kościele, które wydaje się mieć swój początek w tych kościołach. Najstarsze kościoły z „oczkami”, Rona de Jos i Sokyrnytsia, są podobne w wielu szczegółach, więc prawdopodobnie zbudował je ten sam rzemieślnik. Oba kościoły są dość dobrze zachowane, biorąc pod uwagę próby, jakie przeszły w ostatnim okresie ich istnienia, a tylko kilka z ich charakterystycznych cech zostało zmienionych. Niestety w obu kościołach mur oddzielający mężczyzn od kobiet został tak przekształcony, że istnienie wewnętrznych oczu pozostaje tylko hipotetyczne. Prace remontowe wykonano w latach 1793 , 1837 , aw 1960 został odrestaurowany przez Dyrekcję Zabytków. Na belce nad namiotem, wewnątrz odkryto napis: „Io nobilu Lipcei Samuel, ano 1720, 13 marca…”. Malowidło wewnętrzne jest całkowicie zdegradowane, na sklepieniu nawy głównej, zwłaszcza nad chórem, nadal istnieją niejasne ślady kolorystyczne. Ikony namalował Ioan Plohod Zugravul z Dragomirești w 1817 roku. W 2000 r . wierni greckokatoliccy odzyskali kościół, odnowiony w latach 2001-2004 i wyposażony w dwa nowe dzwony, ufundowany przez kustosz Nan Ioan. Źródło: Wikipedia