Cerkiew prawosławna Świętych Kosmy i Damiana w Bartnem

Cerkiew prawosławna pw. Świętych Kosmy i Damiana w Bartnem została wzniesiona w latach 1928–1929, a jej konsekracja odbyła się 14 listopada – w dniu święta patronów świątyni. Budowla reprezentuje styl wschodniołemkowski i stanowi cenny przykład beskidzkiej architektury drewnianej, wpisany na Szlak Architektury Drewnianej.

Świątynia jest orientowana i trójdzielna, obejmująca babiniec, nawę oraz prezbiterium. Została wzniesiona w konstrukcji zrębowej na kamienno-ceglanym fundamencie, z szeroką nawą i ścianami obitymi poziomymi deskami w odcieniu żółtobrązowym. Nakrywa ją dwuspadowy, blaszany dach, nad którym wznoszą się charakterystyczne baniaste kopułki.

Po wysiedleniu Łemków w ramach akcji „Wisła” (1947) cerkiew została zamknięta i przez pewien czas pełniła funkcję owczarni. Do życia liturgicznego przywrócono ją w 1958 roku, wraz z częściowym powrotem mieszkańców. W latach 1968–1969 obiekt przeszedł gruntowny remont.

Pierwotny ikonostas sprowadzono w latach 30. XX wieku z jednej z rozebranych cerkwi na Chełmszczyźnie. Po 1947 roku został on wywieziony, a z całego wyposażenia zachowały się jedynie wrota carskie. Obecny ikonostas powstał na podstawie współczesnych ikon, natomiast na parapecie chóru umieszczono 12 owalnych ikon proroków pochodzących z cerkwi w Świerzowej Ruskiej.

Wnętrze kryje również kopię ikony Matki Bożej Poczajowskiej oraz ikonę św. Michała Archanioła umieszczoną w babińcu. Jednym z wyróżniających się elementów wyposażenia jest żyrandol typu „pająk”, pochodzący z dawnej cerkwi greckokatolickiej w Bartnem.