Église Saint-Vincent-de-Paul de Blois

Kościół św. Wincentego a Paulo to dawny kościół jezuitów św. Ludwika. Położony w centrum miasta Blois, naprzeciwko zamku, został zbudowany w XVII wieku według planów dwóch architektów z Towarzystwa Jezusowego. Prezentuje architekturę zgodną z kryteriami zadeklarowanymi przez katolicką kontrreformację. Powolna budowa budynku została ukończona dzięki darowiznom Gastona d'Orléans. Zdewastowany podczas rewolucji, w 1828 r. został zwrócony kultowi i odrestaurowany przez Julesa de la Morandière z 1847 r. Odkrywamy typową dla kościołów jezuickich fasadę z trzema piętrami porządku doryckiego i korynckiego, połączonymi dużymi wolutami. Kolejną niezwykłą cechą jest to, że fasada budynku skierowana jest na południowy wschód. Wewnątrz możemy podziwiać XIX-wieczną dekorację malarską, pięcioboczną absydę, rzeźbiony ołtarz z kolumnami z czerwonego marmuru (1670) i ​​dwa pomniki pamiątkowe wzniesione przez córkę Gastona d'Orléans na cześć jego ojca (1677). Jedna z rzeźb to świeckie przedstawienie ówczesnej młodej damy, druga alegoria pobożności w modlitwie. W 1793 r. urna chroniąca serce Gastona d'Orléans została rozbita, a serce dobroczyńcy wyrzucone. Rewolucja spowodowała niestety wiele innych zniszczeń, m.in. boczne kaplice, marmurową mozaikę, bramę chóru, a także wspaniały marmurowy grobowiec, w którym spoczywała polska księżniczka. Odzyskano z niego jedynie dwie płaskorzeźby, które dziś zdobią kaplicę katedry.