Gmach Uniwersytetu Wrocławskiego

Kamień węgielny pod budowę Uniwersytetu Wrocławskiego wmurował w imieniu cesarza Karola VI starosta generalny Śląska hr. Antoni Schaffgotsch 6 grudnia 1728 r. Wcześniej w tym miejscu istniał zamek Książąt Śląskich. Kiedy warownia straciła na znaczeniu zamieniono ją na kościół i szkołę jezuitów. Jednak szybko okazało się, że niewielki zamek jest za mały na potrzeby szkolnictwa i stąd zapadła decyzja o budowie nowej placówki.

Budowa trwała do 1793 roku i była prowadzona etapami. W 1811 r. król pruski Fryderyk Wilhelm III doprowadził do połączenia wrocławskiej uczelni z - ewangelicką Viadriną - uniwersytetem we Frankfurcie nad Odrą. W czasie konfliktów zbrojnych uniwersytet często pełnił funkcję lazaretu, a w czasie II wojny światowej został częściowo uszkodzony, lecz już w listopadzie 1945 roku zaczęły odbywać się pierwsze wykłady.

Obecnie jest to jeden z osiemnastu państwowych uniwersytetów. Uczelnia swoimi tradycjami odwołuje się do niemieckich uczelni wrocławskich i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Według rankingów zajmuje 4 miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 640. Studiuje tu blisko 25,6 tysięcy studentów. Uniwersytet Wrocławski kształci zarówno w zakresie nauk ścisłych jak i humanistycznych. Swoim zasięgiem obejmuje 10 wydziałów, oraz jednostki ogólnouczelniane.

Dla turystów najbardziej interesujący jest zewnętrzny wygląd gmachu i Wieża Matematyczna, która kiedyś pełniła funkcję obserwatorium astronomicznego. Była to jedna z trzech wież jakie były zaplanowane podczas budowy i jest obecnie udostępniona do zwiedzania. Taras wieży znajduje się na wysokości 42 m, rozpościera się z niego widok na Wyspę Słodową i Stare Miasto. Zdobią go rzeźby przedstawiające alegorie czterech nauk, autorstwa Franza Mangoldta. W ramach biletu możemy też zobaczyć Aulę Leopoldyńską, Oratorium Marianum oraz wystawy.