Igreja de Santo António de Lisboa

Kościół odbudowany od 1767 roku według projektu Mateusa Vicente de Oliveira, mniej więcej w tym samym miejscu, co zniszczona przez trzęsienie ziemi pierwotna świątynia. To późnobarokowa budowla z krętymi liniami zaznaczonymi w projekcie frontonu i schodów. Posiada plan podłużny, na planie krzyża łacińskiego, jednonawowy, przykryty sklepieniem kolebkowym, wykonanym z obfitego marmuru. Z wyposażenia kościoła wyróżniają się: płótna Pedra Alexandrino de Carvalho, znajdujące się w transepcie, neośredniowieczne balustrady przy łuku Vasco Regaleira imitujące słynną balustradę katedry w Lizbonie, program płytek w zakrystii z 2. połowa XIX w. XVIII, wizerunek Sto. António odzyskał pierwotną świątynię i małą kryptę, która według tradycji symbolizuje miejsce narodzin św. Antoniego.