Klasztor Metóchi św. Anastazji

Ruiny klasztoru Metóchi św. Anastazji stanowią cenny relikt lokalnej historii. Kompleks powstał w 1530 roku, o czym świadczy inskrypcja nad głównym wejściem do charakterystycznego, wieżowego domu. Z tej samej inskrypcji dowiadujemy się, że przełożoną była św. Anastazja, a gospodarzem całego założenia – Sobronios. Metóchi pełnił nie tylko funkcję klasztoru, lecz także niewielkiej warowni, otoczonej solidnym murem obronnym. Położenie kompleksu było nieprzypadkowe: strzegł ważnego traktu łączącego Saloniki z półwyspem Kassandra, a jednocześnie pozostawał niewidoczny od strony morza. Takie ukrycie stanowiło skuteczną ochronę przed piratami, którzy w tamtym okresie regularnie pustoszyli nadmorskie osady. Niestety w 1965 roku część zabudowań uległa zniszczeniu – rozebrano m.in. kaplicę oraz fragmenty fortyfikacji, w tym południowy mur obronny i część wieżowego domu. Mimo to Metóchi pozostaje jedynym zachowanym elementem średniowiecznego osiedla Kritzianów („medieval settlement of Kritzianon”). Dziś ruiny te nie tylko przyciągają badaczy i miłośników historii, lecz także tworzą wyjątkową, nieco tajemniczą scenerię, pozwalającą wyobrazić sobie życie w dawnych wiekach oraz znaczenie, jakie takie obronne klasztory miały dla mieszkańców regionu.