Kościół Akademicki św. Anny w Warszawie

Pobernardyński kościół św. Anny mieści się przy Krakowskim Przedmieściu 68 i jest głównym ośrodkiem duszpasterstwa akademickiego w Warszawie. Kościół powstał przy klasztorze bernardynów, który został ufundowany przez księżną Annę Fiodorównę. Ona to w 1454 za pośrednictwem Jana Kapistrana sprowadziła do Warszawy pierwszych zakonników. Ściany kościoła wybudowane zostały jako mur pruski z zastosowaniem cegły, niedługo później stanął klasztor. W 1507 roku w wyniku pożaru świątynia i klasztor uległy spaleniu. Ówczesny gwardian Antoni z Biecza rozpoczął odbudowę, zakończył Jan z Komorowa, ale następny pożar w 1515 r. spowodowany umyślnym podpaleniem, zniszczył prawie całe przedmieście, w tym kościół i klasztor. Głównymi fundatorami nowego kościoła byli: księżna Anna Radziwiłłówna[6], Beata z Tęczyńskich Odrowążowa i Jan Lubrański biskup poznański, a odbudowę zakończono w 1533 roku. Królowa Anna Jagiellonka ufundowała w 1578 okazałą dzwonnicę ze słynnymi w owym okresie w całej Koronie dzwonami. W czasie potopu szwedzkiego kościół nie został zniszczony i pomimo że na jakiś czas zmienił się w fortecę. Kościół ponownie został spalony w 1944 roku. Zniszczeniu podczas wojny uległ dach, ocalały mury oraz dzwonnica. Renowacja miała miejsce w latach 1946–1962. Ze względu na swoje położenie w bliskim sąsiedztwie czterech spośród głównych uczelni Warszawy: Uniwersytetu Warszawskiego, Akademii Sztuk Pięknych, Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina oraz Akademii Teatralnej, świątynia od 1928 pełni funkcję kościoła akademickiego. Na dzwonnicy znajduje się dostępny dla zwiedzających taras widokowy z piękną panoramą warszawskiej starówki.