Kostel Nalezení svatého Kříže Liberec

Kościół stoi na miejscu pierwotnego barokowego kościoła cmentarnego z lat 1695-1698 , wybudowanego przez praskiego budowniczego pochodzenia włoskiego Marka Antonína Canevalle . Kościół Canevalle został zbudowany na miejscu dawnego cmentarzyska dżumy z 1680 roku, kiedy epidemia pochłonęła 300 osób. Dla tak dużej liczby zmarłych cmentarz miejski przy pobliskim kościele św. Antonína i dlatego zbudowano nowy cmentarz. Budowniczy wybrał plan kondygnacji w kształcie krzyża dla pierwotnego kościoła, ponieważ kościół był pod wezwaniem Świętego Krzyża. W latach 1753 – 1761 wybudowano na tym miejscu nowy kościół według projektu Johanna Josefa Kunze, również poświęcony Znalezieniu Krzyża Świętego. Kościół służy jako miejsce pielgrzymek. Po przebudowie kościoła w latach 1753 – 1756 kościół otrzymywał liczne odpusty. Pobożni pielgrzymi zaczęli składać w kościele wiele wota w zamian za wysłuchanie ich błagalnych modlitw. Zgodnie z rozkazem cesarza Józefa II. jednak pielgrzymki zostały najpierw ograniczone, a ostatecznie całkowicie zniesione. Ostatnia duża pielgrzymka odbyła się tutaj w 1781 roku. Później kościół stał się filią i służył głównie do ślubów i pogrzebów. Od 1808 r. pielgrzymki były ponownie odnawiane, ale nigdy nie osiągnęły tej samej skali, co w przeszłości. Jest to budynek halowy z wypukłym frontem. Nad fasadą wznoszą się dwie graniastosłupowe wieże. Wnętrze nawy oraz prezbiterium przeszklone jest taflami . Oratorium posiada sklepienie kolebkowe , ale zakrystia i biblioteka są również przeszklone płaskim szkłem. Sufit zdobią freski przedstawiające legendę o Świętym Krzyżu sygnowane przez Jana Spitzera 1761 , które zostały jednak przemalowane w 1864 roku przez Antona Köhlera z Liberca. Droga Krzyżowa to tutaj seria 14 kaplic niszowych wykonanych z piaskowca . Znajduje się po północnej stronie kościoła i jest oddzielony murem od dawnego cmentarza.