Podziemia kredowe w Chełmie

Podziemia kredowe w Chełmie są unikatem na skale europejską. Kredę w Chełmie zaczęto wydobywać po odbudowie miasta przez księcia halickiego Daniela i miało to miejsce w XIII wieku. Kreda w owym czasie była wykorzystywana w m.in. w budownictwie, ceramice i przemyśle farbiarskim. Mieszkańcy Chełma więc wydobywali ją wprost z pod swoich domostw. Najpierw drążono piwnice, a potem chodniki, aż w końcu wyrobiska zaczęły łączyć się w podziemny labirynt. Z czasem tunele służyły też jako schronienie podczas napadów i wojen.

Górnictwo kredowe w Chełmie kwitło do XIX wieku, kiedy to wydobycie ograniczono, a w XX wieku zakazano całkowicie ze względu na bezpieczeństwo. Już w 1936 w Chełmie powstała pierwsza oświetlona trasa turystyczna licząca 300 metrów, ale jej rozwój zatrzymała II wojna światowa. Po wojnie o walorach turystycznych podziemi kredowych zapomniano i dopiero w latach 60, po zawale część ulicy Lubelskiej zaczęto się interesować podziemiami. W latach 70 po zabezpieczeniu przez górników ze Śląska części korytarzy, ponownie udostępniono podziemia kredowe do zwiedzania.

Obecnie trasa turystyczna podziemi kredowych w Chełmie liczy sobie 2 km długości i wpisana jest od 1995 do rejestru zabytków. Panuje tu stała temperatura 9 stopni a wilgotność waha się pomiędzy 70-85%. Na trasie zobaczymy różne ekspozycje obrazujące wydobycie kredy, poznamy historię miasta a także spotkamy legendarnego władcę podziemi – ducha Bielucha. Zwiedzanie podziemi odbywa się z przewodnikiem i jest odpłatne.