Świerzawa

W Sudetach, w centralnej części Gór Kaczawskich, nad Kaczawą w 1195 roku Bolesław I Wysoki wybudował drewniany kościółek, wokół którego powstała osada, dziś nosząca nazwę Świerzawa. Miejscowość już 1296 roku otrzymała prawa miejskie i posiadała je aż do 1973 roku, kiedy to władze komunistyczne pozbawiło miasto tych praw. Przywrócono je dopiero w 1984 roku. Miasto będąc w granicach niemieckich nosiło nazwę Schönau an der Katzbach. W czasie II wojny światowej Świerzawa nie ucierpiała, przez co zachowała się dawna zabudowa miasta i sporo zabytków. Najcenniejszym jest chyba romański kościół św. Jana i Katarzyny, z drugiej poł. XIII w, ciekawe jest też centrum miasta i rynek z XIX wiecznym kamieniczkami, a w śród nich budynek dawnej apteki z 1690 roku. Świeżawski ratusz też jest godny uwagi, pochodzi on z 1810 roku. Cenne są też dwa inne kościoły, Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, z XIV w. i drugi poewangelicki św. Józefa Opiekuna z 1844 r.