Symboliczne drzwi do wsi Długie

Symboliczne drzwi witają podróżnych, informując, że opuszczają oni dawną wieś Długie. Umieszczona na nich tablica przybliża historię tego miejsca. Długie to nieistniejąca już wieś łemkowska, obecnie stanowiąca przysiółek wsi Czarne. Osada leżała w rozległej dolinie prawego dopływu górnej Wisłoki, otoczona łagodnymi zboczami i bujną zielenią Beskidu Niskiego. Krajobraz tej okolicy do dziś urzeka spokojem i naturalnym pięknem.

Pierwsze wzmianki o Długiem pochodzą z końca XVI wieku. W tym czasie wieś należała do rodu Stadnickich, a w XVIII stuleciu – do Siemieńskich-Lewickich. Na przełomie XIX i XX wieku liczyła około 36 domów i 247 mieszkańców. W okresie międzywojennym stała się niemal jednolita pod względem wyznaniowym – w 1928 roku wszyscy mieszkańcy przeszli z grekokatolicyzmu na prawosławie, co doprowadziło do budowy nowej cerkwi w odległości około kilometra od Wisłoki. W tym czasie w Długiem mieszkała także jedna rodzina romska.

Po II wojnie światowej los wsi został przesądzony. W latach 1945–1947 wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni – część trafiła do ZSRR, inni zostali przesiedleni w ramach Akcji „Wisła”. Około 1955 roku rozebrano wszystkie budynki, w tym dwie cerkwie (greckokatolicką i prawosławną). Drewno wykorzystano między innymi do budowy stajni w pobliskim PGR-ze w Jasionce.

Jedynymi świadkami dawnego życia pozostają dziś cmentarz łemkowski z kamiennymi i żeliwnymi nagrobkami, przydrożne kapliczki oraz krzyże – nierzadko pochodzące jeszcze z XIX i początku XX wieku. Część z nich została odrestaurowana dzięki staraniom lokalnych stowarzyszeń.