Zamek w Kazimierzu Dolnym

Jak donoszą zapiski Jana Długosza, zamek w Kazimierzu Dolnym wybudowano na polecenie Kazimierza Wielkiego w latach 40. XIV wieku. Główną częścią zamku, był Zamek Dolny, natomiast Zamek Górny stanowiła wieża obronna zwana Basztą lub Wieżą Łokietka. Prawdopodobnie strzegła ona przeprawy przez Wisłę. Dolny zamek został rozbudowany przez ród Grotów około XV wieku. Dobudowali oni skrzydło mieszkalne i suchą fosę. Na styl renesansowy kazimierski zamek przebudowuje Mikołaj Firlej w 1509 roku. Jego ród otrzymuje wtedy zamek z nadania Zygmunta I Starego.

Kres budowli przynosi Potop Szwedzki, w wyniku którego wojska szwedzkie zajmują i palą zamek. Dwa lata później zamek dodatkowo niszczą wojska księcia Jerzego Rakoczego w 1657 roku. Po tych wydarzeniach zamek próbowano odbudować, lecz pożar który wybuchł a Kazimierzu Dolnym, w 1663 roku obejmuje swym zasięgiem również Zamek Dolny. W XVIII wieku powstają plany odbudowy, lecz kolejne konflikty zbrojne krzyżują te zamiary. W 1806 władze austriackie ze względów bezpieczeństwa wysadziły część zamku grożącą zawaleniem.

Od tej pory zamek pozostaje w ruinie, należy wtedy do rodziny Czartoryskich, lecz zostaje im odebrany przez Królestwo Polskie za udział w powstaniu Adama Czartoryskiego. Po II wojnie światowej, w latach 1958-1960 w ruinach przeprowadzono badania archeologiczne. W 2013 roku przystąpiono do prac renowacyjnych, zabezpieczono go w formie trwałej ruiny i udostępniono w 2014 roku do zwiedzania. Wstęp na teren zamku jest odpłatny, a bilet uprawnia do wejścia również na basztę Zamku Górnego.

Pamiętajmy jednak, że kasa znajduje się na Zamku Dolnym i tam w pierwszej kolejności musimy się udać. Zachowana ruina nie jest może zbyt imponująca, ale roztacza się z niej piękny widok na dolinę Wisły i sam Kazimierz Dolny. Jeszcze piękniejsza panorama czeka na nas na baszcie Zamku Górnego.